[vc_row][vc_column][mkdf_section_title type=”standard” position=”left” separator=”yes” title_tag=”h2″ disable_break_words=”no” image=”” title=”Wpływ mikrobioty owłosionej skóry głowy na rozwój łupieżu tłustego”][vc_empty_space][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][mkdf_single_image enable_image_shadow=”no” image=”4332″][vc_custom_heading text=”Pojęcie mikrobioty” font_container=”tag:h2|font_size:20|text_align:left” google_fonts=”font_family:Roboto%20Condensed%3A300%2C300italic%2Cregular%2Citalic%2C700%2C700italic|font_style:700%20bold%20regular%3A700%3Anormal”][vc_column_text]Termin mikrobioty ewoluował wraz z rosnącym zainteresowaniem wśród naukowców. Aktualnie określamy nim wszystkie drobnoustroje zamieszkujące dane środowisko na przykład skórę głowy. W zbiór drobnoustrojów wliczamy bakterie, grzyby, wirusy i archeony [9]. Najliczniej zamieszkujące owłosioną skórę głowy mikroorganizmy to Staphylococcus epidermidis. Najprawdopodobniej stanowi on 49% mikrobioty skóry głowy. Niewiele mniej liczne i wciąż dominujące, to bakterie z gatunku Propionibacterium Agnes (ok. 40%). Skóra głowy to również siedlisko licznych drożdżaków, a wśród nich Malassezia spp [1,4].

Całokształt mikrobioty owłosionej skóry głowy stanowi kluczowy element układu odpornościowego człowieka. Dlatego tak ważne jest by nie zmieniła swojego charakteru z komensalnego na patogenny. Do takich zmian może dochodzić w przypadku chorób owłosionej skóry głowy, na przykład w łupieżu tłustym [13][/vc_column_text][vc_empty_space][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][mkdf_single_image enable_image_shadow=”no” image=”4332″][vc_custom_heading text=”Powstawanie łupieżu.” font_container=”tag:h2|font_size:20|text_align:left” google_fonts=”font_family:Roboto%20Condensed%3A300%2C300italic%2Cregular%2Citalic%2C700%2C700italic|font_style:700%20bold%20regular%3A700%3Anormal”][vc_column_text]Łupież tłusty (Pityriasis steatoides) należy do jednej z najczęstszych jednostek chorobowych rozpoznawalnych w gabinecie trychologicznym. Szacuje się, że może dotykać ok. 50% populacji na świecie [13]. Częściej dotyczy mężczyzn niż kobiet [6, 13]. To dermatoza o charakterze przewlekłym i sezonowym. Jej główne cechy to przyspieszone tempo rogowacenia naskórka z drobnopłatowym złuszczaniem skóry głowy [2]. Tempo odnowy keratynocytów skraca się z 28 do 7-15 dni. Należy do dermatoz łojotokowych i bywa określany łagodną formą łojotokowego zapalnie skóry [3].

Powstawanie łupieżu ma charakter wieloczynnikowy. Wyróżniamy podział na czynniki endogenne i egzogenne. Do czynników endogennych zaliczamy: płeć, nieprawidłową dietę, zaburzenia hormonalna, nadmiar stresu i zaburzenia układu immunologicznego. Najpowszechniejsze czynniki egzogenne to: nieprawidłowa lub brak higieny skóry głowy, częsta koloryzacja i termo-stylizacja, częsty kontakt z agresywnymi środkami powierzchniowo czynnymi, noszenie nakryć głowy, mocno nachlorowana woda, promieniowanie UV [3,5]. Wszystkie wymienione czynniki mogą przyczynić się do zaburzenia bariery hydrolipidowej skóry. W konsekwencji dochodzi do zmian w proporcjach między poszczególnymi drobnoustrojami na skórze głowy. Dlatego za najczęstszą przyczynę powstawania łupieżu uznaje się dysbiozę owłosionej skóry głowy [11,12].[/vc_column_text][vc_empty_space][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][mkdf_single_image enable_image_shadow=”no” image=”4336″][vc_custom_heading text=”Drożdżaki z rodzaju Malassezia a łupież.” font_container=”tag:h2|font_size:20|text_align:left” google_fonts=”font_family:Roboto%20Condensed%3A300%2C300italic%2Cregular%2Citalic%2C700%2C700italic|font_style:700%20bold%20regular%3A700%3Anormal”][vc_column_text]Dyzbioza czyli zaburzenie równowagi w proporcjach prawidłowej mikrobioty, obserwowana jest w wielu chorobach skóry głowy m.in.: łojotokowym zapaleniu skóry, łuszczycy i atopowym zapaleniu skóry [3]. W przypadku łupieżu odnosi się głownie do przerostu drożdżaków Malassezia spp., oraz zaburzonej proporcji między Staphylococcus i Propionibacterium.

Wśród drożdżaków z rodzaju Malassezia wyróżnia się kilka gatunków odpowiedzialnych za rozwój łupieżu tłustego. Są to: M. restricta M. globosa, M. symphoidalis, oraz M. furfur [6]. Największe znaczenie zdaje się odgrywać przerost Malassezia furfur [7]. W fizjologicznych warunkach jego odsetek powinien wynosić niespełna 45%  wszystkich Malassezia. Tymczasem w przebiegu łupieżu obserwuje się ponad 70% udziału tego grzyba [2]. Główną rolę w łupieżu tłustym odgrywa prozapalny i immunogenny charakter M.furfur. Malassezia furfur jest drożdżakiem lipofilowym, dlatego nadprodukcja łoju sprzyja jego namnażaniu i przerostom [14]. Produkowane przez niego nienasycone kwasy tłuszczowe wykazują działanie drażniące skórę i indukują stany zapalne [8] .

Poza grzybami z rodzaju Malassezia zaobserwowano zwiększenie liczebności grzybów z rodzaju: Acremonium i Penicillium [9].

Za powstawanie łupieżu na podłożu bakteryjnym odpowiada zaburzenie proporcji między gronkowcami (Staphylococcus epidermidis), a Propionibacterium (Propionibacterium Acnes). Proporcja zmienia się na niekorzyść beztlenowych bakterii Propionibacterium, których ilość maleje względem tlenowych Staphylococcus [1, 5, 12]. Ponadto w łupieżu tłustym liczebność dominujących bakterii S.epidermidis i P.acnes znacząco maleje względem drożdżaków Malassezia restricta [4].

Niestety mechanizm powstawania i utrzymywania się łupieżu na owłosionej skórze głowy jest procesem złożonym i wieloczynnikowym [13]. Bezsprzecznie biorą w nim udział drobnoustroje kształtujące mikrobiotę owłosionej skóry głowy, lecz nie tylko one. Do tej pory najdokładniej przebadano wpływ drożdżaków Malassezia, dlatego wciąż uważane są za główny czynnik indukujący łupież tłusty.[/vc_column_text][vc_empty_space][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_separator color=”chino” align=”align_left”][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text]Źródła:

• Bednarek M., Musiał C. 2019. Najczęstsze problemy pacjenta trychologicznego – choroby skóry główy, Kosmetologia Estetyczna, 3(8): 393-396
• Brzezińska-Wcisło L., Wcisło-Dziadecka D., Bergler-Czop B., Lis-Święty A. 2015. Choroby włosów i skóry owłosionej, Poznań, Termedia Wydawnictwa Medyczne
• Brzezińska-Wcisło L., Wcisło-Dziadecka D., Lis-Święty A., Trzmiel D. 2007. Dandruff and seborrhoeic dermatitis of the scalp – pathogenesis, clinical Picture and therapeutic aspects, Advances in Dermatology and Alergology, 24(2): 59-64
• Clavaud C, Jourdain R, Bar-Hen A, Tichit M, Bouchier C, Pouradier F, El Rawadi C, Guillot J, Ménard-Szczebara F, Breton L, Latgé JP, Mouyna I. 2013. Dandruff is associated with disequilibrium in the proportion of the major bacterial and fungal populations colonizing the scalp. PLoS One, 8(3)
• Curyło K., Jurzak M. 2015. Najczęstsze choroby owłosionej skóry głowy, w: Troska o zdrowie w aspekcie społecznym (red. Goździelska A., Jaśkiewicz J), Kraków, Oficyna Wydawnicza AFM: 131-143
• Cygan B. 2013. Postępowanie w łupieżu owłosionej skóry głowy, Lek w Polsce, 23(5): 24-27
• Gliński Z., Żmuda A. 2020. Udział grzybów z rodzaju Malassezia w chorobach ludzi i zwierząt, Życie Weterynaryjne 95(7): 414-419
• Gnat S., Łagowski D. 2021. Charakterystyka mikrobiologiczna i kliniczna grzybów z rodzaju Malassezia, Życie Weterynaryjne 96(3): 179-186
• Gnat S., Łagowski D., Dyląg M., Nowakowicz A. 2021. Ludzki organizm w stanach normo biozy i dysbiozy- Charakterystyka i metody analiz, Postępy mikrobiologii, 60(1): 31-46
• Gregorczyk-Maślanka K., Kurzawa R. 2016. Mikrobiota organizmu ludzkiego i jej wpływ na homeostazę immunologiczną – część I, Alergia, astma, immunologia, 21(3): 146-150
• Matysek-Nawrocka M., Bernat M., Koziarski M. 2018. Trychologia kosmetyczna jako metoda diagnozy oraz leczenia wybranych schorzeń skóry głowy i włosów, w: Medyczne aspekty kosmetologii i dietetyki, Wydawnictwo Naukowe TYGIEL sp. z.o.o: 7-20
• Narshana M., Ravikumar P. 2018. An overview of dandruff and novel formulations an a treatment strategy, Inernation Journal of Pharmaceutical Sciences and Research, 9(2): 417-431]
• Ranganathan M.F. 2011. A new postulate on two stages of dandruff: a clinical perspective, International Journal of Trichology, 3(1): 3-6
• Theelen B., Cafarchia C., Gaitanis G., Bassukas I., Boekhout T., L Dawson T., 2018. Malassezia ecology, pathophysiology, and treatment, Medical Mycology 56(1) :10–25

[/vc_column_text][vc_empty_space][/vc_column][/vc_row]