Wpływ na ilość oraz rodzaj powstałego barwnika w procesie melanogenezy mają zarówno czynniki endogenne jak i egzogenne. Do elementów zewnątrzpochodnych oddziałujących na hiperpigmentacje należą promieniowanie UV oraz uszkodzenia tkanek wszelakiego rodzaju.
Przebarwienia to złożony problem skóry, który może być wywołany przez szereg czynników zewnątrz i wewnątrzpochodnych. Niezależnie czy przebarwienia są wywołane dermatozami skóry, zaburzeniami hormonalnymi czy też promieniowaniem UV, podstawą w ich redukcji jest ochrona przed szkodliwym działaniem wolnych rodników i wzmacnianie funkcji ochronnych skóry
Zwiększone stężenie progesteronu, estrogenów, czy melanotropiny u kobiet w ciąży powoduje wzmożony proces melanogenezy, o czym świadczyć może hiperpigmentacja skóry. Problem ten dotyczy nawet 90% ciężarnych i najczęściej zlokalizowany jest w otoczkach brodawek sutkowych, błony śluzowej zewnętrznych narządów płciowych, kresie białej (poniżej pępka), w zgięciach pach oraz twarzy (50-70%). Ponadto bardzo często ściemnienie można zauważyć również w obrębie świeżych blizn, piegów, czy znamion barwnikowych. Te ostatnie cechują się również zwiększaniem objętości oraz namnażaniem [1,2].
Przebarwienia to zmiany pigmentacyjne występujące w poziomie skóry, które charakteryzują się miejscowym lub uogólnionym nadmiarem barwnika. Powstają na skutek wielu czynników chemicznych, fizycznych czy biologicznych